محرم ماه خون

السلام علیک یااباعبدالله الحسین(علیه السلام)

ماه محرم فرصتی است برای همه ما تا از ارزش‌ها و فرهنگ عاشورا جدا نشده و با حركت در اين زمينه، اين فرهنگ عالی را در متن جامعه نهادينه كنيم.محرم، ماه بيان حقايق دين اسلام است و عزاداری امام حسين(ع) جزيی از فرهنگ و اعتقادات ملل اسلامی است و بيداری‌های اسلامی اخير در جهان حاصل تاثيرپذيری از قيام امام حسين(ع) است.انقلاب اسلامی ما وصل به عاشورای امام حسين(ع) است و به بركت عاشورا به پيروزی رسيده است و اكنون نيز بايد روحيه عاشورايی داشته باشيم تا در برابر يزيديان زمان كه بی‌جهت با انقلاب اسلامی ما مخالفت می‌كنند بايستيم.حضرت امام حسين(ع) بعنوان چراغ هدايت مطرح است. بايد هوشيار باشيم وبا اجرای صحيح عزاداری و پرهيز از تجمل‌گرايی و پرداختن به اصل موضوع قیام امام حسین(ع) موجب ناكامی دشمنان شويم.آنچه كه بايد در ايام محرم كسب شود و نتيجه بدهد بصيرت‌افزايی است تا بتوانيم برای زندگی فردی و اجتماعی خود بصيرت لازم را كسب كنيم.مراسم عزاداری موفق‌تر خواهد بود كه بتواند همه ابعاد قيام و انقلاب حسينی(ع) را برای سوگواران تشريح و هر محرم سخن و تحليل تازه‌ای داشته باشد.امروز وظيفه اصلی همه ما احيای نهضت حسينی است و اگر نهضت امام حسين(ع) را زنده نگه داريم نظام اسلامی نيز حفظ خواهد شد، چراكه انقلاب اسلامی ريشه در نهضت حسينی دارد و دين مبين اسلام مرهون قيام امام حسين(ع) است.اقتدار نظام مقدس جمهوری اسلامی ايران درمجامع بين‌المللی ناشی از تأثيرپذيری قيام عاشورا است.امام حسين(ع) با اين عمل خود به همه ملت‌ها ياد داد كه در زندگی آزادگی داشته و دربرابر ظلم و ستم سر تسليم فرود نياورند و در همه حال احكام و دستورات الهی را اجرا كنند.بيان توطئه‌های دشمن و وظايفی كه مردم و جوانان در قبال حفظ و حراست از انقلاب اسلامی دارند بايد در ماه محرم حسينی تبيين شود.

سرور وسالارشهیدان عالم

 اگر قرآن سيدالكلام است امام حسين(ع) سيدالشهداست.اگرقرآن عظيم است«والقرآن العظيم» امام حسين(ع)نيز سوابق عظيمي دارد«عظيم السوابق».اگر قرآن حق ويقيني است«وانه لحق اليقين» درزيارت امام حسين (ع)نيز مي خوانيم:آنقدر صادقانه وخالصانه عبادت كردي كه به درجه يقين رسيدي«حتي اتاك اليقين».اگر قرآن نور است«نوراًمبينا»امام حسين (ع)نيز نور است «كنت نوراًفي الاصلاب الشامخه».اگر قرآن مقام شفاعت دارد«نعم الشفيع القرآن» امام حسين(ع) نيز مقام شفاعت دارد«وارزقني شفاعه الحسين».اگر قرآن شفادهنده است«وننزل من القرآن ماهوشفاء» خاك قبرامام حسين(ع) نيز شفاست«طين قبرالحسين شفاء».اگر قرآن كتاب مباركي است «كتاب انزلناه اليك مبارك»شهادت امام حسين(ع) نيز براي اسلام سبب بركت ورشد است«اللهم فبارك لي في قتله».اگر در قرآن هيچ انحرافي نيست «غير ذي عوج» درباره امام حسين نيز مي خوانيم:لحظه اي از حق به باطل گرايش پيدا نكرد«لم تمل من حق الي الباطل».اگر قرآن ،كريم است «انّه لقرآن كريم» امام حسين نيز داراي اخلاق كريم است«وكريم الخلائق». اگر قرآن ريسمان محكم است «ان هذالقرآن ...العروه الوثقي»امام حسين نيز كشتي نجات وريسمان محكم است.

 

ولایت،منشأ همه خوبیها است

امروز باید بدانیم که اگر می‌خواهیم به نتیجه مطلوب برسیم باید راه ولایت و ائمه را دنبال کنیم چراکه ولایت،منشأ همه خوبیها است.دور کردن ما از ارزش‌ها،انحطاط فرهنگی است که دشمن به دنبال آن است،دشمن می‌خواهد ذایقه ما را تغییر دهد و این را درحرکت‌های پنهان فرهنگی آنها می‌بینیم.دشمن مانند مورچه‌ای در شب سیاه و روی سنگ سیاه حرکت می‌کند و قابل دیدن نیست،لذاکسانی که در عرصه فرهنگی وارد شدند باید این حساسیت را درک کرده و به جامعه عنوان کنند.البته همه کسانی که این راه را طی کرده و برای نابودی ما آمدند و یا خواهند آمد، بدانند که محکوم به فنا هستند. دشمن درصدد است تا با ابزارهای مختلف نارضایتی را در انبوه جامعه به وجود آوردوبه دلیل ترس همیشگی خود از به خطر افتادن منافع مادی و دنیوی‌شان در صدد تخریب چهره دین مبین اسلام و پیروان آن هستند.دست اندرکاران فرهنگی جامعه باید پیرو منویات رهبری باشند. زیرا دشمنان فهمیدند جمهوری اسلامی بر اساس اعتقادات خود زیر لوای قرآن و هدایت‌های رهبری با مسائل پیش روی برخورد می‌کند.در حديثی از نبی مكرم اسلام(ص) آمده كه فرمودند:«هركس بنده خدا باشد و بندگی او را كند و برای رضای او كار كند ودر واقع خودش را درمسير رضای او قرار دهد، خداوند همه چيز را درتمكين و اختيار او قرارمی‌دهدو تسليم او می‌كند.»توجه به ائمه و مسیر آنها این است که ما مبتنی بر یک فرهنگ معنوی هستیم که تسلیم را فقط در برابر خدا جایز می‌داند و درمقابل نفس شیاطین،حیات طیبه داریم و این ما را به نتیجه می‌رساند اگر ولايت‌پذيری در جامعه نهادينه شود به مملكت آسيبی نمی‌رسد و ما می‌توانيم باعبور از تمام مشكلات به هدف اصلی كه توسعه همه‌جانبه تحت ولايت رهبری و ولايت امام عصر(عج) است،برسيم.تدبر در آیات نورانی قرآن کریم و تمسک به قرآن وعترت،وظیفه و تکلیف همگانی است. هرکس براساس تقوا وفهم و درک خود از سفره گسترده الهی که همان آیات قرآنی است بهره‌مند می‌شود،امروز بشریت به دلیل عدم تمسک به قرآن کریم، صراط مستقیم را گم کرده و به گمراهی و ضلالت دچار شده است.

 

غدیرروز تبیین حق باکربلا پیوسته است

عید غدیر خم ، عید الله اكبر و عید آل محمد و ارزشمندترین و والاترین عید اسلامى‏است. هیچ روزى در طول سال، فرخنده ‏تر و مبارك‏ تر از این روز مقدس نزد شیعیان نیست. امام صادق (ع) مى‏فرماید:روز عید غدیر خم در میان سه عید فطر و قربان و جمعه، مانند درخشندگى ماه در میان ‏ستارگان است. چه تعبیر ظریفى امام دارد كه عید غدیر را تشبیه به ماه كرده است و دیگر اعیاد را به ستاره؛ زیرا در این روز بزرگ بود كه خداوند اعلام كرد: امروز دین را بر شما تكمیل كردم و نعمتم را بر شما به اتمام رساندم «الیوم اكملت‏ لكم دینكم و اتممت علیكم نعمتى و رضیت لكم الاسلام دینا»؛ نعمت ‏بزرگ اسلام كه از هر نعمتى ارزنده ‏تر و گرانبهاتر است، كامل نمى‏شود و محقق نمى‏گردد جز با ولایت على‏علیه السلام .

اگرحريم غدير شكسته نمي شد، پهلوي حضرت فاطمه زهرا (س) هم شكسته نمي شد وخانه عترت هم آتش نمي گرفت ، لخته هاي خون جگر امام حسن مجتبي (ع) هم برطشت نمي ريخت. اگر حريم غدير شكسته نمي شد،تير هم برقلب وپيشاني سرور وسالار شهيدان عالم نمي نشست،گلوي علي اصغر هم دريده نمي شد ، عاشوراي خونين هم پيش نمي آمد،حضرت زينب وآل الله هم به اسارت نمي رفتند.آري كربلا چيزي جز تجسم مظلوميت حق نبود ،عاشورا با امامت پيوند دارد وغدير با كربلا پيوسته است.عاشورا و غدير هردو بر محور امامت وحق وهردو در راه نجات امت اسلامي اتفاق افتاد.غدير روز تبيين حق وكربلا صحنه ايثار خون بود.كساني در عاشورا حماسه آفريدند كه غديري بودند.شهيداني در مرگ حسيني مردند كه در ميان علوي زيستند. شوروعشقي كه حسين بن علي (ع)در دسته دينداران انداخت شريعت را با شريعه جاري ساخت و هرخانه تَلّ زينبيه گشت ودر هرچشمي يك فرات ماتم جريان يافت .روز عاشورا امام حسين (ع) پشت خيمه هاي شهادت خندقي كند تا امويان نتوانند به حريم امامت نزديك شوند وآن خندق مرز ميان حسينيان ويزيديان بود.آن روز تيري كه از كمان حرمله رها شد نازكترين حنجره علي اصغر تاريخ را دريد وتيغي كه از پشت ديوار كمين فرود آمد علم دستهاي حضرت ابوالفضل العباس را قلم كرد واشك مشك را جاري ساخت.مگر اباعبدالله الحسين (ع) جز تحقق صحيح رهبري در جامعه چه مي خواست؟آن روز حبيب محبوب دلها شد .دل مسلم تسليم شهادت شد وسند حرّيت حر به امضاء آزادگي رسيد وسهمي هم از شهد شهادت قسمت قاسم شد. آري در آن روز زينب بود كه از درياي خون گذشت وشهادت هفتاد ودو ستاره را با چشم ديد وبر پيكر خورشيد وحنجر خونين بوسه زد.مگر مي توان نهضت حسيني را جدا از صبر زينبي دانست .اگر زينب نبود كتاب شهادت را چه كسي تفسير مي كرد ،پيام خون را چه كسي به خفتگان بستر غفلت مي رساند.اگر زينب نمي بود موج خونهاي كربلا فراتر از آن دشت سرخ نمي رفت واگر خطابه حماسي زينب نبود فرياد شهيدان در هياهوي شادي وسرمستي كوفيان وشاميان گم مي شد.آري آن روز فرات سرخ بود وزمان درياي خون شدوامروز بر سر درِ دلمان پرچمي نصب شده كه بر آن نوشته اند: السلام عليك يا ابا عبدالله