قرآن کریم کتاب الهی وهدایت است و اگر کسی آن را به کار گیرد به سمت هدایت حرکت کرده است.اگر کسی به تدبر در قرآن بپردازد می‌تواند امید داشته باشد که صاحب یک دل آباد است و زمینه‌‌ درک معارف را خواهد داشت و اگر تدبر نکرد به دلش قفلی زده و دیگر درک معارف امکان ندارد. درحال حاضر جامعه ما به سمت توسعه فرهنگ قرآنی پیش می‌رود،اما هنوز کامل نشده و نیاز به زمان و فعالیت بیشتری داردتا احاد جامعه درراه ترویج وگسترش فرهنگ قرآنی احساس مسئولیت نموده ولذا همه بایدبیش ازپیش تلاش نماییم .برای رسیدن به فرهنگ قرآن ما نباید رابطه‌مان را با قرآن قطع کنیم،حتی با خواندن یک یا دو آیه از قرآن در روز،باید انس با قرآن را محفوظ بداریم.باید به جایی برسیم که تمام مردم ما قدرت صحیح خواندن این مصحف شریف را داشته باشندوعموم مردم بتوانندقرآن کریم را خوب تلاوت کنند. همانگونه که مقام معظم رهبری در توصیه‌ خود به جوانان می‌فرمایند؛ضمن انس با قرآن و تلاوت آن،هر چه بیشتر در معانی و مفاهیم قرآن تدبر نمایید،لازمه‌ تدبردرمعانی قرآن،آشنایی با زبان قرآن، یادگیری و ترجمه قرآن است و همچنین تربیت اساتیدی که بتوانند با کسب مهارت‌های آموزشی و فنون نوین مهارت‌های خوب تدریس قرآن،درگسترش و اشاعه فرهنگ قرآنی در سطح جامعه تلاش وکوشش نمایند. فرهنگ قرآنی از مباحث وحیانی، کلام خدا و هدایت‌بخش انسان‌ها است و تفاوت عمده‌ آن با دیگر فرهنگ‌ها این است که فرهنگ قرآنی نسخه‌های هدایت الهی برای بشر است، اما دیگر فرهنگ‌ها، ساخته و پرداخته‌ خود بشر و سراپا فقر و نیاز است. قرآن کریم بر قوه خدادادی عقلانیت در آدمی در راه هدایت انسان حسابی ویژه گشوده است. خداوند متعال، آدمیان را به قدرت عقل و تدبر مجهز کرده است تا در عرصه‌های مختلف حیات راه را از بیراهه پیدا کنند و نشانه‌های وجود متعالی خالق را تشخیص دهند. درپایان تأکیدمی نمایم توجه به قرائت و تفسیر موضوعی قرآن کریم امری ضروری است فلذا باید برای گسترش آن درجامعه اسلامی برنامه‌ریزی جدی شود.